Les gilets jaunes in Mirabel

We zitten in een lastige periode qua politiek. Merken we daar wat van, zo ver in het binnenland en het zuiden? Een beetje. Vooral als je je verplaatst richting de A7. Echt gewelddadig wordt het hier gelukkig niet. Wat achtergronden.

52% stemmers
Bij de laatste presidentsverkiezingen in 2017 is maar 52% van de mensen naar de laatste stembusronde gegaan. Dat is schrikbarend weinig. De niet-stemmers, die zoals iedereen de keuze hadden tussen Le Pen en Macron, herkenden zich in geen van beiden. De stemmers trouwens vaak ook niet, maar om te voorkomen dat het wel heel erg te gortig werd, gingen we toch maar.

Oorzaken van de ellende
Met zo weinig steun van de bevolking is het niet vreemd dat er gemor ontstaat tegen Macron en de zijnen. De bestuurders van nu zijn communicatief niet altijd even handig of ervaren. En het wordt tijd dat er in Frankrijk zaken drastisch veranderen, dit ten einde nog een serieuze rol te spelen op het wereldtoneel. Iedereen ziet dat laatste wel in, maar zèlf veranderen, dat is andere koek.

In Mirabel
Les gilets jaunes zijn bij mijn weten één keer de straat op gegaan in Mirabel, een week geleden ongeveer. Het bleef bij een vreedzaam gebeuren, waarbij de automobilisten soms staande werden gehouden en er zich korte gesprekjes ontwikkelden. Dat geheel volgens de richtlijn: houd het geweldloos en dring je niet op. Ga in discussie, maar als je het niet eens bent of wordt, dan is er geen reden iemand te blokkeren.

Langs de A7
Bij de (onze) op- en afritten Bollène, Montélimar Sud en Orange is er wel geregeld vertraging. Soms worden met name vrachtwagens opgehouden, soms personenauto’s. Ik heb geen gilet jaune op mijn dashboard liggen, en dacht dus even dat ik wel gestopt zou worden (op zo’n moment hangt het ervan af wie me aanspreekt, maar ik heb altijd een mooie smoes: ik spreek geen woord Frans. Ja, flauw). Maar dat viel alles mee bij de 3 barricades die ik waarnam.

In Parijs
We schrikken allemaal van wat dit losmaakt. Mevrouw Marion Le Pen (de nicht) wilde zich manifesteren in Parijs, een week geleden, maar verdween toch snel via een achterdeur, want niemand wil dat zij zich de zaak toe-eigent. Ook andere vooraanstaande politici en vakbonden werden vriendelijk verzocht te vertrekken. Wat ze ook zonder protest deden. Maar de “casseurs” zijn verschrikkelijk. Wat er gisteren aan humane en materiële schade is toegebracht gaat alle perken te buiten en heeft ook helemaal niets te maken met wat de gilets jaunes beogen.

Filmpje
Ik vind het moeilijk om achter de 42 eisen van de gilets jaunes te staan, want ze zijn niet allemaal realistisch, vaak tegenstrijdig, altijd halen en nooit brengen en gericht op het ten val brengen van Macron (sinds een paar dagen). Maar in het filmpje wat ik recent op Facebook zag voorbijkomen vond ik interessante elementen:

  • 53% van de vreemdzame burgerprotesten leiden tot gewenst effect
  • ook al zeggen de gilets jaunes dat ze niet tot een politieke beweging behoren, alles is politiek wat ze willen
  • gerichte actie met een beperkte wensenlijst is effectiever dan 42 dingen op je verlanglijstje. Zie India ten tijde van Gandhi, die het uitsluitend had over de prijs van zout (Engelsen legden teveel belastingen op). De rest volgde vanzelf.
  • ware democratie kàn met een vreedzaam massaal burgerprotest wel degelijk invloed uitoefenen, zo blijkt uit de geschiedenis. Ik denk aan 1981, de anti-neutronenbom demonstratie in Den Haag.
  • de politie en de overheid weten zich geen raad met massaal en geweldloos burgerprotest. Daar zijn ze niet op getraind en voorbereid.

Marie-Antoinette-reacties
Vooralsnog reageert de huidige regering alsof we nog leven in 1789. Als het volk geen brood heeft, geef het dan brioches! (Historische correctheid hiervan wordt betwijfeld, ik weet het). Als u verandering wilt, moet u gewoon even de straat oversteken, er is werk zat. Oeps. Onhandig dus. De problemen steeds beantwoorden met: “Ik hoor u en ik begrijp het. Maar…”, dat zet ook geen zoden aan de dijk. We zullen met ons allen hier zèlf dingen moeten veranderen en dat wordt ons nu opgelegd.

Verharding verwacht
Tegen de “casseurs” moet de regering wel optreden, en vooral moet justitie aan de slag. Helaas wordt daarmee een verharding van standpunten verwacht en gaan we misschien de verkeerde kant op. Moeilijk te zeggen, maar tot nu toe zie ik nog heel veel weldenkende burgers die dit geweld afkeuren, ook al kan de reden legitiem zijn.

Zelf ervaren?
Nou nee, hoor ik u denken. The distance is the best place to be, immers. Wij hopen allen dat het geweldloze protest de betere kansen krijgt om zich te profileren. Het zet de wereld op zijn kop, omdat er geen spokesmen and -women zijn. Daar weet de regering in zijn huidige vorm zich geen raad mee. Maar we kennen een prima gedeputeerden-systeem. Onze gedeputeerde, Célia Lavigne, is een open oor, dat weet ik zeker. Over een paar maanden moet de rust zijn weergekeerd!

Advertenties

Liefdadigheid in Frankrijk

Zo vaak als er in Nederland een gironummer wordt opengesteld voor een goed doel, zo weinig is dat in Frankrijk het geval. Niet omdat Fransen niet vrijgevig zijn, integendeel, maar omdat ze het anders organiseren. Een ontdekkingstocht.

Loterijen
Er bestaan in Frankrijk geen privé-loterijen. Tot nu toe worden loterijen georganiseerd door de staat via La Française des Jeux (FDJ). Een enorme organisatie waar miljarden in omgaan. Fransen gokken veel en graag. Een deel van de opbrengsten gaat naar goede doelen. De FDJ zou door Macron geprivatiseerd worden, wordt beweerd. We wachten het af. Behalve de postcodeloterij, is hier alles op het gebied van gokken wat we in Nederland ook kennen, denk ik. Krasloten, paardenrennen (PMU) en noem maar op. Alle loten zijn verkrijgbaar via de Bureaux de Tabac, of via de website.

Telethon
Sinds jaar en dag is er één datum per jaar dat iedereen zich mobiliseert voor de Telethon. Een dag van het goede doel. Verenigingen, buurtgroepjes en schoolklassen doen dingen voor de Telethon. Maar altijd gaat dit gepaard met een voor-wat-hoort-wat idee. Dus men organiseert een buffet voor de gezelligheid, waarvan de meeropbrengst naar de Telethon gaat. De ouders bewonderen hun kroost bij een balletuitvoering en betalen 3 euro voor een glaasje wijn na. De meeropbrengst gaat wederom naar de Telethon.
Persoonlijk vind ik het wel wat hebben. Eén keer per jaar de gelegenheid om iedereen weer even te zien en je doet meteen een duit in het goede doelen zakje. Klaar.

Etrennes
Eenmaal per jaar komen er “leveranciers” aan de deur om een bijdrage genoemd “étrennes” te vragen. Dat is zo tussen half november en Kerst. Bij ons en officieel beperkt zich dat tot de Pompiers (Brandweer, Eerste Hulp) en La Poste (de postbode). Met name de Pompiers bellen niet aan maar komen met zaklantaarns de juiste deur zoeken en je schrikt je een ongeluk… maar goed, als je ze een donatie geeft, krijg je een reçu’tje en een brandweerkalender met wetenswaardigheden en foto’s van de locale équipe. Altijd leuk om even te zien wie uit het dorp er bij de Pompiers zitten.

Onze kalenders zijn braaf, maar deze is wel leuk.

Bij de postbode mag je ook een kalender uitzoeken, steevast met kittens, puppies, paarden, bloemen en dergelijke. Je moet er tenslotte een heel jaar naar kijken.

Zelf ervaren?
De Telethon is in het najaar, begin december meestal. Leuk om je te verdiepen in wat de locale verenigingen presteren, en om mensen te ontmoeten uit de streek of van elders die hier een tweede huis hebben. Een meestal culinair ondersteund festijn waar tenminste lekkere wijn kan worden geproefd.

Wijn proeven

Natuurlijk is wijn proeven één van de belangrijkere dingen om te doen als je in de Côtes du Rhône verzeild raakt :-). Bij de caves in de buurt en iets verder weg is er zoveel keuze dat één vakantie niet genoeg is. We helpen u graag een beetje op weg.

AOC
Appellation d’Origine Contrôlée, vaak een begrip als het gaat om kwaliteitswijnen. Maar ook de Médailles d’Or et d’Argent van de zogenaamde Foires aux vins geven indicaties over de kwaliteit van een wijn. In onze buurt hebben de druivenboeren op het grondgebied Vinsobres en masse de AOC verworven. Voor de overige boeren en caves geldt dat er altijd wel één wijn een Médaille heeft weten te verkrijgen. Keuze genoeg dus!

Caves coopératives en particuliere caves
We hebben in Mirabel, althans in de gemeente, maar één cave en die is particulier. De familie Roux exploiteert al sinds de jaren ’80 le Domaine de la Taurelle. Sinds enige jaren zijn zij overgeschakeld op bio-wijnen. Hun 16 hectare wijnvelden geven voldoende opbrengst om met een gezin van 4 personen van te leven en de kwaliteit van hun wijn is zonder meer prima. Zij zitten aan de route van Mirabel naar Nyons. Ze verbouwen dus wijnstruiken, oogsten zelf, verwerken de oogst en bottelen. Dat alles is er te bekijken. De zoons spreken Engels.
Caves coopératives nemen zo ongeveer de rest van de Mirabellais-druiven voor hun rekening. Ze bevinden zich in St. Maurice sur Eygues en in Villedieu. Onze Mirabellais coopérative wijn gaat door het leven onder de naam Delphinale. Persoonlijk vind ik de St. Maurice-versie de lekkerste. Iedere cave heeft immers zijn eigen receptuur.

Rood, wit, rosé en cépages
Het is eigenlijk een beetje om het even, alle kleuren wijn zijn lekker en uw persoonlijke voorkeur is bepalend. Wel kunnen veel mensen de verschillende cépages (druivenrassen) die we hier hebben herkennen in de smaak van de wijn. Ze worden allemaal gebruikt voor alle kleuren. We kennen hier de mourvèdre, de syrah en de grenache. Speciaal voor witte wijnen is de viognier aan te bevelen.

Noord Rhône-dal, zuid Rhône-dal
We hebben 2 Engelse wijngidsen in onze buurt die u graag een dagje meenemen naar allerlei caves. De één is gespecialiseerd in de wijnen van de noordelijke Côtes du Rhône, de ander zit zuidelijk. Zij kennen caves in Roaix, Séguret, maar ook noordelijk tegen Montélimar aan. Het is een leuke manier om kennis te maken met de streek en ook veel te leren over wijnen.

How to…
Als u in een particuliere cave gaat proeven, is het wel gebruikelijk (tenminste als u niet in een groep aankomt) om ook iets te kopen. Eén doos volstaat al. In een coopérative hangt het een beetje af van de service die wordt geboden. Is de service echt abominabel slecht, dan kunt u eventueel weggaan zonder iets te kopen, maar de afgelopen jaren hebben de caves coopératives zich aanmerkelijk verbeterd wat dat betreft.

Prijzen
Voor pakweg 4 euro de fles kunt u hier al heel goede wijnen inslaan. Meestal niet heel lang houdbaar, maar wel lekker. Wanneer er een Médaille of een AOC in het spel is, gaan de prijzen vanzelfsprekend (?) omhoog. Ook bio-wijnen zijn meestal duurder.

Uitverkoop
In de maanden september en oktober is het wijnuitverkoop in de supermarkten in de buurt. Zogenaamd om plaats te maken voor de nieuwe oogst, maar ineens komt er een heleboel op de markt wat je nooit zag. Onder andere is het bij Lidl een komen en gaan van prima streekwijnen voor geen geld. Dus: proeven in de zomer en kopen in de vroege herfst!

Zelf ervaren?
Wijn proeven bij de caves in onze buurt is een leuke bezigheid. U kunt bij iedereen terecht, meestal tot 12 uur en na 14 uur. Menigeen vond op die manier al een vast adresje en importeert ettelijke dozen naar Nederland of België, om er steeds weer van te genieten.

Koormuziek in de Provence

Deel uitmaken van een koor hier is een hele goede manier om te integreren. Ik mocht hier zingen in een aantal koren in de streek en in Parijs. Niet alleen helpt het om mensen te leren kennen, maar ook maak je vanzelf kennis met andere muziekuitvoeringen dan alleen je eigen koormuziek. En natuurlijk de Franse gewoontes bij concerten.

Veel aanbod
Deze bijdrage gaat over koormuziek in de Provence. We zijn er rijk mee gezegend. Er zijn talloze festivals van klassiek tot jazz, gospel, chansons en modern. Uiteraard speelt dit alles zich vooral in de hoogseizoen maanden af, maar sommigen krijgen subsidies (wel steeds minder) omdat zij nu juist buiten het seizoen actief zijn.

Waar en wanneer?
Op de eerste plaats: bestaat er al een portal waar je alle concerten en uitvoeringen kunt vinden die er in de buurt komen? Helaas, nee. En dat heeft alles te maken met de chaotische manier waarop die dingen worden georganiseerd. Als je als uitvoerende een datum regelt met een individuele kerk of zaal, moet je zelf maar opletten dat je concullega-koor niet net toevallig ook die dag een paar kilometer verderop iets doet. Het publiek voor (klassieke) muziek is weliswaar groot, maar het is beter om ze niet te laten mopperen bij het moeten maken van een keuze.

Informatie wordt meestal gevonden op de aanplakborden bij de locale bakkers, in café’s of Offices de Tourisme. Of je volgt natuurlijk een individuele uitvoerende via zijn of haar website. Ik maak even reclame, dit is er eentje : www.christinepaillard.com.

Dan de kwaliteit
De kwaliteit van koren en andere uitvoerenden is wisselend. We kennen de Gouden Korenaren (Les Blés d’Or) en de Oliviers (Olijfbomen), ja, dat swingt, en een wat eigenwijs maar goed bekend staand koor als Cant’Ouvèze, met een hele goede en ambitieuze dirigente. Kamerkoren als Laetitia in Musica, geleid door een Nederlander, René Linnenbank, meestal rondom Bach. Maar ook een mevrouw die in Frankrijk zeer bekend is, Coline Serrault, en die elk jaar een maand afzakt naar de Provence met haar koorleden “du Delta” uit Parijs om een 30-tal concerten in alle kerken en kapellen te geven.

Concerten bijwonen
Wanneer het serieus wordt, hetgeen bij mijn koor toch wel geprobeerd wordt, is het niet gebruikelijk om tussen de delen van een concert te applaudisseren. Men wacht tot het eind met het betuigen van enthousiasme. Staande ovaties zijn heel zeldzaam in Frankrijk! We zien dan ook altijd meteen wanneer er Nederlanders in het publiek zitten, want die gaan altijd staan.

Akoestiek
De akoestiek is overal anders, maar uiterst beroerd in de kathedraal in Vaison. En toch ziet iedereen het altijd als een prestatie om daar te mogen zingen. (Recent is de pastoor vervangen en deze heeft moeite met Mozart vanwege zijn vrijmetselaars-sympathieën. Maar het Requiem mocht dan wel weer. Hij zat er met gesloten ogen van te genieten op de eerste rij, al meeprevelend).
De akoestiek in de kerk in Nyons is weer erg goed. Tot op de laatste bank kun je goed volgen wat er gebeurt. Dus als u er gevoelig voor bent, is dat de betere keuze.

De koorlunch
Een Nederlandse koorcollega merkte eens op dat, wanneer het gaat over eten en drinken en de planning daarvan, iedereen veel opmerkzamer is dan tijdens de repetitie zelf en dat dat ook veel meer tijd kost. Ze heeft gelijk, want dit is een belangrijk punt in deze contreien. De gezamenlijkheid speelt een belangrijke rol en die gaat, zoals al eens eerder besproken, meestal gepaard met een goed glas en een vol bord.

Verenigingsleven
Wat mij betreft “helaas” moet een koor altijd een association zijn om concerten te mogen geven. Dat in verband met de verzekering. Helaas, want dat gaat gepaard met een hoop gedoe. Een bestuur, een toch behoorlijk budget, het in goede banen leiden van zeer verschillende meningen over sponsoring, publiciteit etc. Niet mijn ding, ik kom om te zingen, zeg ik altijd. Maar anderen vinden nou net dat element heel belangrijk. Zwelgen er soms een beetje in…

Zelf ervaren?
Het hele jaar door zijn er concerten in onze buurt. Als u houdt van koormuziek, is er keuze volop in de zomer. Helemaal in de maand juli, wanneer in onze buurt le Festival des Choeurs Lauréats plaats vindt. Dat is de ware top. Zie www.festivaldeschoeurslaureats.fr. Deze concerten worden verzorgd door 3 of 4 koren van over de hele wereld die prijswinnaars zijn geweest op internationale festivals.
In voor- en naseizoen wordt het wat stiller, maar er is altijd kans op een leuk concert in de buurt.

Eet- en drinkgewoontes

Ik had het al over het ontbijt in een ander blogbericht. Hoe de rest van de dag qua eten en drinken verloopt zal ik in deze uit de doeken doen.

Désirez-vous un café ?
Wonderlijk verschil met Nederland: als je een Franse werkman of -vrouw over de vloer krijgt, en je biedt een kopje koffie aan, zal er praktisch nooit ja worden gezegd. Soms, als je aandringt, zo van, ik zet toch!, dan komt er een schoorvoetend ja. Hoe komt dat, vroeg ik mij af.

Café, un verre d’eau, thé, tisane ?
Enerzijds komt dat omdat koffie hoort bij het ontbijt en later op de dag gedronken wordt in de bistro. Anderzijds omdat niemand je lastig wil vallen, ook al bied je het aan. En misschien ook omdat er keuzes worden verwacht: glaasje water, thee, “tisane” (kruidenthee) en dat dat dan eigenlijk weer niet hoort om het te vragen. Zo verbluffend makkelijk als je het kopje koffie in Nederland aanbiedt, zo ingewikkeld is dat hier soms.

Lange lunchpauzes
Dan komt lunchtijd: ze gaan ervoor zitten. In het algemeen gezamenlijk, als dat kan. Een gewoonte die stamt van de tijd toen ze kleuters waren. Allemaal samen in la cantine èn warm eten. Geen Fransman zal denken aan ons broodje kaas tussen de middag! Ze hebben pauze van 12 tot 14 uur, dus tijd zat.

Verkapte werkbespreking
Tijdens het lunchen wordt er vergaderd, hoe gek dat ook klinkt. Er worden over tafel banden verstevigd in de persoonlijke sfeer, jawel, met een glaasje wijn voor de vertering, maar er worden ook tips uitgewisseld over dagelijkse zaken, soms werkbesprekingen gehouden enz. Ook al is het een lange middagpauze, hij is wel degelijk “nuttig”. Afgesloten met een kopje sterke koffie, altijd.

Goûter-tijd
De middag is in het algemeen lang, want men eet pas ’s avonds rond 20 uur, bij het journaal. Daarom kennen we ook het “goûter”, ingesteld voor kinderen die uit school komen, maar overgenomen door veel volwassenen. Een kop drinken (thee, chocolademelk, koffie soms) met een onvermijdelijk koekje. Hebt u zich ook wel eens verwonderd over de enorme afdeling koek en koekjes in een Franse supermarkt? Hier is dus de verklaring.

Avondeten
Het dîner ’s avonds bestaat in de koelere periodes vaak uit soep met een stukje brood, wat kaas toe. Ook weer dat glaasje wijn. In de warmere tijd bestaat het uit een salade. Dus een lichte maaltijd.

Uit eten in een restaurant
Als je dus ’s avonds naar een restaurant gaat, uit eten, is dat een klein feestje. Dan eet je tussen de middag bij voorkeur wat minder (omruilen van middag en avond). De meeste Fransen hier, vaak wat ouder van dagen, kiezen ervoor om tussen de middag “uit eten” te gaan, dat is beter voor “la digestion”.

Tussen de middag warm
Sinds ik hier woon, lunch ik ook “warm”. Het bevalt me beter dan ’s avonds warm eten. In restaurants is soms het lunchaanbod goedkoper en uitgebreider dan het diner-aanbod. Met name wanneer zo’n restaurant goed bekend staat bij locale werkenden.

Zelf ervaren?
We hebben de keuze uit restaurants en bistrots in onze buurt. Daar schreef ik al eerder over. Als u om 11 uur ’s ochtends b.v. aanmeert in onze Le Gecko, café-bistrot-resto in Mirabel, kijkt niemand vreemd op wanneer u een wit wijntje bestelt. En dan natuurlijk het dorpsleven verder bespiegelen…

Restaurantbezoek in onze buurt

Bistrot du ‘O in Vaison-la-Romaine

We hebben hier in de omgeving van Mirabel heel wat mogelijkheden om een restaurant te bezoeken. Heerlijk uit eten gaan blijft een feestje. Ik geef graag wat tips en trucs om het allemaal vlot en goed te laten verlopen, op basis van persoonlijke leermomenten in de afgelopen jaren.

Binnenkomen
Als je van tevoren hebt gereserveerd in een restaurant, maar ook als je spontaan aan komt, word je geacht even te wachten op een contact met iemand van de bediening alvorens een tafel uit te zoeken en plaats te nemen. (Die gewoonte heb ik aangenomen, maar ik merkte vorig jaar dat dat in Nederland niet gebruikelijk is. Werd zelfs een keer beschuldigd van cynisme toen ik in een nog praktisch leeg Nederlands restaurant beleefd vroeg of er een tafel voor 2 vrij was).
Terug in de Provence: wanneer het contact eenmaal is gelegd word je gezien als welkome gast, ook al spreek je de taal niet. Dit is hier in de streek heel belangrijk.

De bediening roepen
Ooit was ik met een Duitse meneer te gast in een restaurant in Vaison en die meneer knipte de “garçon” met zijn vingers om een bestelling door te geven. Not done in Frankrijk! Zeker niet als je zoals hij daar ook nog Duits bij spreekt. Ik geef toe dat ik zocht naar een gaatje in de vloer om in te verdwijnen, bij de blikken om me heen. Discreet een hand opsteken en de ogen van de ober vangen is beter.

Bestellen
Als je vragen hebt over de menukaart, iets niet begrijpt, geeft de bediening heel graag antwoord en legt dingen uit. Zelfs overleg met tafelgenoten is geen enkel probleem, tenzij het heel druk is, dan zal de “ober” zich verontschuldigen en later terugkomen. Meestal wordt wel meteen gevraagd of u een aperitief wilt drinken. Dat kunt u afslaan en zeggen dat u wel iets te drinken bestelt bij het eten. Dat vindt niemand raar.

Menu of losse plat?
U kunt gaan voor een menu, natuurlijk, maar omdat we allemaal weldoorvoed zijn, snapt iedere restauranteigenaar dat veel mensen volstaan met alleen een “plat principal”. Toetjes en voorgerechten worden steeds meer gezien als extra feestelijk, of bijzonder. U neemt een voorgerecht omdat wat u ziet op de kaart u extreem bevalt. Sommigen bestellen tegenwoordig ook een voorgerecht in plaats van een plat principal. Maar dan wel een uitgebreide koffie of dessert erbij, dan vinden velen dat prima.

Toetjes
In het algemeen is er een menukaart die u opnieuw wordt verstrekt als u nagerechten bestelt. Is dat niet zo, dan somt de ober de beschikbare desserts op en vaak zie ik dan wat vertwijfeling bij de gasten. Het gaat dan te snel. U bent nooit verplicht een dessert te bestellen, u kunt het ook laten, zelfs nadat de kaart is opgehaald of de ober is uit opgesomd, bij “Non, merci, plutôt un café”. Ik ken mensen die van zichzelf zeggen dat ze de nare gewoonte hebben om in een restaurant altijd te vragen naar de dessert-mogelijkheden en nooit iets bestellen. In de praktijk gebeurt dat dus heel vaak.

Kaasplateau
Wie een kaasplateau bestelt, kan voor verrassingen komen te staan. In de betere restaurants komt er vaak een karretje langs met opgetaste kazen. De ober zal toelichten of iets koeienmelkkaas, brebis (schaap) of chèvre (geit) is. Het is de bedoeling dat u er drie à vier uitkiest en de ober snijdt dan af. Hij of zij doet dat naar gelang de sterke smaken van de kazen. Ik zag ooit een ontzette (weer Duitse) mevrouw nog lang nakaarten over een stukje kaas wat zij had gekregen ter grootte van een duimnagel. Hele sterke kaas inderdaad.

Koffie
De koffie wordt vaak geserveerd met een klein chocolaatje of koekje. En de rekening. Komt die rekening niet of neemt u geen koffie, dan kunt u een beetje discreet de aandacht van de ober trekken en hem of haar erom vragen. Als u veel haast heeft of in drukke restaurants waar werkenden lunchen, kunt u ook naar de kassa lopen en daar betalen.

Rekening en fooi
De meeste restaurants hebben credit of debit card mogelijkheden. U rekent dan dat af wat er op de bon staat. Het is wel gebruikelijk, als u tenminste tevreden bent over de bediening, op de tafel een fooi achter te laten in muntstukken of biljetten. Ik hanteer zelf ca. 5% van de nota, maar dat is aan ieders eigen goeddunken. Niemand zal het raar vinden als u minder of meer geeft.

Vertrek
Bij vertrek kunt u het beste de bedienende ober even gedag zeggen. Het wordt op prijs gesteld. Is deze niet voorhanden, dan volstaat een algemene groet natuurlijk ook, zoiets als “Au revoir messieurs dames”. Ik kom terug op het contact in het begin: hoe beter dat is gelegd, des te beter is de bediening en des te meer wordt uw bezoek gewaardeerd.

Zelf ervaren?
Op onze website http://www.franconne.com heb ik een pagina gewijd aan restaurants in de buurt. We “testen” ze zelf graag en geregeld. Zoals altijd en overal kunnen koks een andere roeping kiezen, eigenaren naar elders verkassen en de zaak verkopen. De kwaliteit van de restaurants in onze omgeving is goed tot heel goed. En waar Fransen eten… is het goed.

 

Gezondheidszorg in onze buurt: de pharmacie

Als je hier wat mankeert, ga je naar de “pharmacie”, in geval van een kleinigheid. De pharmacie is een commerciële winkel, die het midden houdt tussen een apotheek, een drogist, een beauty shop, een De Tuinen en een laboratorium in Nederland. Van steunkousen en beauty crèmes tot homeopathische geneesmiddelen, en uiteraard ook geneesmiddelen op recept die je mee kunt krijgen.

Controles
In onze pharmacie worden ook watermonsters ingenomen van bronnen en zwembaden om te laten checken in het laboratorium op de inhoud. Je kunt er tevens te rade gaan met een mandje paddestoelen om zeker te weten of wat je hebt gevonden eetbaar is of niet.

Eerste hulp
Splinter in je hand? Ze helpen je graag. Advies over wat te doen bij aanhoudende verkoudheid? Komt goed. Samenwerken met artsen? Ook in orde. Het enige is dat het wachten op je beurt wel even kan duren, want naar de Mirabellais wordt goed geluisterd. Overigens in alle openheid, erg discreet kan het niet worden, vanwege de open inrichting van de winkel.

Eigen verantwoordelijkheid patiënt
Kunnen ze je spontaan adviseren over geneesmiddelen-combi’s als je al eens eerder langs was en een langdurige behandeling volgt? Nee. Ze verdiepen zich daar ook niet in, tenzij je het zelf voorlegt. Het blijft een commercieel bedrijf. Men wordt zelf geacht, in heel Frankrijk, om je medische dossier bij te houden. Ook voor wat betreft echo-foto’s, röntgenfoto’s en dergelijke: zelf bewaren. Niemand doet dat voor je. En als je daar lang over nadenkt is dat eigenlijk ook terecht. Het is jouw lijf. Jouw verantwoordelijkheid. Dus melden aan de pharmacie dat je ook andere middelen slikt. Dan kunnen zij je helpen. En als je het zelf niet meer kunt volgen, doet men er goed aan naasten toegang te geven tot je archief. Alleen wanneer je een vaste huisarts kiest kun je erop hopen dat die een archief bijhoudt van conclusies uit onderzoeken.

Goede contacten
Inmiddels heb ik na al die jaren hier een goede band met de medewerkers van de pharmacie en weten zij ook wat ik doe qua gastenontvangst. Het komt voor dat een gast naar onze pharmacie Bommenel gaat en ik van tevoren even bel om uit te leggen wat er loos is. Want andere talen dan het Frans zijn ze er helaas nog niet machtig.

Zelf ervaren?
Je kunt helaas altijd wat oplopen, ook als je met vakantie bent. Geen nood bij ons, want we weten de weg naar alle dienstverleners op het gebied van medische zorg. En we helpen u graag.